La illacha il Allach

Późnym wieczorem docieramy do Andi - wioski położonej w regionie botlichskim Dagestanu. Gospodarze wyglądają na zmęczonych. Adres do nich dał nam milicjant (z komisariatu na którym spędziliśmy kilka godzin). Zmarła sąsiadka. Zgodnie z tradycją wszyscy sąsiedzi po kolei przyjmują u siebie rodzinę zmarłej, przygotowują dla nich jedzenie, opłakują zmarłą i 3 razy dziennie odprawiają zikr. Tuż przed naszym przyjazdem żałobnicy opuścili dom Gusejna.

Następnego dnia pozwolono nam uczestniczyć w południowym zikrze - czyli ekstatycznej modlitwie (podobnej do tańca derwiszy), praktykowanej przez członków bractw sufickich.

Sufizm to mistyczny nurt w islamie, jest próbą osiągnięcia jedności z Allachem poprzez wyparcie się własnego ego, recytację modlitw. Nazwa sufizm, pochodzi od słowa suf, czyli wełna, z której uszyte było ubranie sufich.

Na Kaukazie wielu muzułmanów należy do bractw sufickich, skupiających się wokół szejchów, czyli duchownych przywódców, nauczycieli. W Dagestanie najpopularniejsze jest bratwo Nachszbandija z szejchiem Czirkiejskim na czele, praktykujące głównie cichy zikr. W regionach graniczących z Czeczenią (w tym równiez w Andi) dominuje bractwo Kadirija, popularne również w sąsiedniej Czeczenii. Tradycyjnie praktykuje się tutaj zikr głośny.

Kobiety ubrane w białe chusty zakrywające ramiona zebrały się w domu zmarłej sąsiadki. Rozpoczynała się modlitwa. Początkowo spokojnie, na siedząco, z lekka kołysząc ciałami kobiety w stopniowo wpadały w trans śpiewając:
La illacha il Allach (Nie ma Boga nad Allacha). Podczas zikru trzeba wykonywać określone regułami (zależnymi od bractwa) ruchy ciała, przyjąć odpowiednią postawę ciała, umieć kontrolować oddychanie. Podczas kolejnych części kobiety czytają modlitwy - to po arabsku, to w języku lokalnym - po andyjsku.

Stopniowo modlitwa stawała się coraz szybsza, kobiety wstały i rozpoczęły bieg po okręgu, przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć oraz krótkiego nagrania z niniejszej ceremonii. Zikr, Andi, rejon botlichski, Dagestan, sierpień 2008, (C) Kaukaz.net


Tekst i zdjęcia: Iwona Kaliszewska


(C) Kaukaz.net. Wszelkie prawa zastrzeżone. Czytaj, cytuj (z podaniem autora i zródła), ale nie kradnij!

Tłumaczenie z rosyjskiego i nowe teksty na stronie zostały sfinansowane w ramach progamu Polsko Amerykańskiej Fundacji Wolnosci "Przemiany w Regionie - RITA", realizowanego przez "Fundację Edukacja dla Demokracji".