SERIA: NARODY / ETNOSY KAUKAZU


ACHWACHCY (Giachwalal)



Niewielki naród, należący do grupy narodów andyjskich; nazwy własne: Aszwado, Sadykilidu, Giachwalal. Ogółem liczą 8 tys. osób (6 tys. w Dagestanie i 2 tys. w Azerbejdżanie). Mieszkają w kilku wioskach w zachodnim Dagestanie (Kwankero, Kudjabroso, Izano, Lologonitl, Cekob, Tlianob, Ratlub) oraz w rejonie zakatalskim w Azerbejdżanie. Mówią językiem pokrewnym językowi awarskiemu (choć niezrozumiałym dla Awarów), który dzieli się na dwa dialekty: cekobski i tlianubski. Wszyscy są muzułmanami–sunnitami. W sowieckich spisach powszechnych zapisywano ich jako Awarów. Achwachcy pochodzą prawdopodobnie od chunzachskich Awarów. Po raz pierwszy wzmiankują o nich kroniki gruzińskie z XIV w.; od czasów średniowiecza tworzyli kilka wolnych związków plemiennych i walczyli o niezależność od sąsiadów m.in. Awarów i Tindalów. Od XV w. podlegali stopniowej islamizacji. Wzięli aktywny udział w wojnie kaukaskiej w XIX w. po stronie Szamila; w 1921 r. ich ziemie weszły w skład Dagestańskiej ASRR. Przez wieki Achwachcy byli zorganizowani w społeczność (dżamaaty) wojowników–pasterzy, podzielonych na zasadzie krwi na rody–tuchumy; do dziś zachował się wśród nich bardzo tradycyjny styl życia: przestrzeganie wielu nakazów i zakazów oraz obrzędów w życiu rodzinnym, rodowym i sąsiedzkim, wzajemna pomoc, gościnność, solidarność; mają własny kalendarz świąt związanych z pracą w polu i pasterstwem, własną medycynę ludową; zachowało się wiele wierzeń przedislamskich m.in. kult ziemi, ognia, nieba, światła, gromu, szczytów górskich, lasów, wodospadów itd..

Maciej Falkowski

















do góry

(C) Wszelkie prawa zastrzeżone - zarówno do fotografii jak i tekstów na stronie. W przypadku zainteresowania prosimy o kontakt z autorami.