SERIA: NARODY / ETNOSY KAUKAZU


GINUCHCY (G'inozi)



Niewielki naród w zachodnim Dagestanie należący do grupy narodów cezyjskich; nazwy własne G'inozi, G'enoze. Gruzini nazywają ich Inocheli, Awarowie – Gienochal. Liczą zaledwie 600 osób. Mieszkają w aule Ginuch położonym na skłonie góry Ychtlo w dolinie rzeki Awarskie Kojsu. Mówią w języku ginuchskim, znają również języki sąsiadujących z nimi narodów: awarski, gunzybski, beżtyński, gruziński. Są muzułmanami–sunnitami. Podczas sowieckich spisów ludności zaliczani byli do Awarów.

We wczesnym średniowieczu Ginuchcy podlegli chrystianizacji, jednak od XV do XVIII w. zostali stopniowo zislamizowani. Wzięli aktywny udział w wojnie imama Szamila z Rosją w XIX w. oraz w powstaniu antyrosyjskim z 1877 r., po którym wielu Ginuchców wysiedlono do Turcji i Iranu. W 1944 r. wszyscy Ginuchcy zostali przesiedleni na ziemie Czeczenów–Akińców (wtedy było ich ok. 250), jednak po 1957 r. wrócili w góry. Zajmowali się głównie hodowlą owiec, koni i bydła, tarasową uprawą roli, pszczelarstwem, myślistwem. Zachowały się wśród nich silne tradycje m.in. szczegółowy podział pracy wg płci, obrzędowość rodzinna, szacunek dla starszych, więzi rodowe i sąsiedzkie, podział na tuchumy, gościnność, patriarchalna rodzina, medycyna ludowa, liczne wierzenia przedislamskie: wiara w magię, duchy, diabły, dżiny, leśne bożki, kult przodków, przyrody.

Maciej Falkowski

















do góry

(C) Wszelkie prawa zastrzeżone - zarówno do fotografii jak i tekstów na stronie. W przypadku zainteresowania prosimy o kontakt z autorami.